دیوارنگاره شیراز؛ بازخوانی اقتدار تاریخی ایران در پاسخ به اظهارات روبیو

ایده دیوارنگاره جدید نصب‌شده در شیراز با الهام از سنگ‌نگاره بیستون شکل گرفته است؛ اثری تاریخی متعلق به حدود ۵۲۰ سال پیش از میلاد مسیح که در آن داریوش اول، نه تن از یاغیان و شورشیان را به بند کشیده و اقتدار و حاکمیت خود را به نمایش گذاشته است.

این دیوارنگاره، بازخوانی اقتدار تاریخی ایران و تأکیدی بر تداوم این اقتدار در دوران معاصر است. در طراحی اثر، به اظهارات روبیو درباره ایران نیز توجه شده و تلاش شده است این موضوع با زبان هنر و با تکیه بر ارجاعی تاریخی روایت شود.

در بخش سمت راست دیوارنگاره، ترامپ، نتانیاهو و روبیو در امتداد طنابی به تصویر کشیده شده‌اند؛ طنابی که به گردن یاغیان و متجاوزان به خاک ایران انداخته شده است. این ترکیب تصویری با ارجاع به سنگ‌نگاره بیستون، بر مفهوم ایستادگی ایران در برابر متجاوزان و دفاع از حاکمیت ملی تأکید دارد.

در سوی دیگر اثر، آقای ذوالفقاری، آقای بقایی و چهره‌ای از جامعه عشایری ایران با تفنگ برنو دیده می‌شوند. این سه شخصیت در روایت دیوارنگاره، نماد سه ضلع اقتدار و ایستادگی ایران هستند: میدان، دیپلماسی و مردم.

قرار گرفتن آقای ذوالفقاری، به‌عنوان نماینده حوزه نظامی، در کنار آقای بقایی، نماینده حوزه دیپلماسی، و چهره عشایری مسلح به برنو، بیانگر این نگاه است که اقتدار ملی بر پایه همراهی و انسجام این سه ضلع شکل می‌گیرد.

در این روایت، دولت جدا از ملت دیده نمی‌شود؛ بلکه مردم در کنار دولت و میدان، بخشی جدایی‌ناپذیر از ایستادگی و دفاع از سرزمین ایران هستند. به این ترتیب، دیوارنگاره تلاش می‌کند پیوند میان نقش مردم، حوزه نظامی و حوزه دیپلماسی را در شکل‌گیری اقتدار ملی نشان دهد.

جمله‌ای که در ادامه این اثر آمده نیز برگرفته از توییت آقای محسن رضایی است. این جمله با اشاره به تاریخ ایران، بر استمرار اقتدار و هویت تاریخی کشور تأکید می‌کند.

هدف از خلق این دیوارنگاره، صرفاً پاسخ‌گویی به اظهارات مقامات آمریکایی و اسرائیلی عنوان نشده است. در طراحی اثر، استفاده از یک نماد تاریخی ماندگار برای نشان‌دادن پیوند میان گذشته و امروز ایران نیز مورد توجه بوده است.

بر اساس این روایت، اقتدار سرزمینی، حاکمیت ملی و ایستادگی مردم، مفاهیمی جدا از پیشینه تاریخی ایران نیستند و ریشه‌هایی عمیق در تاریخ این سرزمین دارند. دیوارنگاره جدید شیراز نیز با بازخوانی سنگ‌نگاره بیستون، این مفاهیم را در قالبی معاصر به تصویر کشیده است.